Najraniji konkretan trag streličarstva star je pet hiljada godina. Luk je verovatno prvo korišćen za lov, a tek kasnije u svrhe ratovanja.
Stare civilizacije, prvenstveno Persijanci, Grci, Indijci, Kinezi, i Korejci, imali su veliki broj streličara u svojim vojskama. Ispostavilo se da su strele posebno pogubne za velike vojne formacije.
Najstarija vrh strele je pronadjen u Africi i procenjuje se da je star 27,000 godina. Takodje je otkriveno da je u tom vemenu covek poceo da koristi vatru kako bi napravio kameni vrh strele tvrdji, a dodavao pero od zivotinja kako bi povecao stabilnost i preciznost strele.
Otprilike 2800 pre n.e. Egipcani su napravili prvi slozeni luk spajanjem vise materijala. Luk je bio sastavljen od drveta, pojacan zivotinjskim rogom i ucvrscen zivotinjskom zilom i lepkom. Ovi lukovi su bili toliko jaki da je trebalo dva strelca da bi bili dovedeni u puni nateg. Tetiva je bila izradjena od ovcijih creva. Strele su bile izuzetno lake, tako da su mogle da dobace preko 350 metara i mogle su lako da probiju zastitni oklop iz tog vremena.

Tokom srednjeg veka, korišćenje streličara u zapadnoevropskim ratovima nije bilo dominantno koliko se u popularnoj kulturi obično smatra. Streličari su obično bili najmanje plaćeni vojnici u vojsci, ili čak regrutovani među seljacima. Takva strategija bila je posledica male cene lukova i strela u poređenju sa cenom mačeva i oklopa. Profesionalni streličari, za koje je potrebna dugogodišnja obuka i kvalitetniji lukovi zbog toga su bili retki u Evropi.
Nasuprot tome, u Aziji i arapskom svetu streličarstvo je bilo veoma zastupljeno. Streličari-konjanici su sačinjavali glavnicu vojne snage većine Mongola.
Razvitkom vatrenog oružja, streličarstvo se sve manje koristi u ratovanju. Prva vatrena oružja su bila lošija u dometu, učestalosti paljbe i probojnosti oklopa od visokokvalitetnih lukova, ali je za njihovo korišćenje bila potrebna drastično kraća obuka.
Streličarstvo je danas olimpijski sport.Streličarstvo se prvi puta pojavljuje na drugim Olimpijskim igrama, 1900. god. u Parizu. Bilo je i na OI 1904., 1908. god. i 1920. god, a onda je skinuto s programa zbog nejedinstvenih pravila. Svaki organizator OI postavio je neku svoju streličarsku disciplinu pa se rezultati nisu mogli uspoređivati, niti voditi olimpijski rekordi. Streličarstvo je ponovno uvršteno na program Olimpijskih igara 1972. godine u Münchenu.
Osnivanjem FITA-e uvedena su nova jedinstvena pravila i discipline koje vaze u celom svetu, tako da su se rezultati mogli uporedjivati i voditi rekordi, cime je prevazidjena osnovna prepreka za ponovno uvrestenje strelicarstva u program OI. Od 1972. godine strelicarstvo je ponovo olimpijski sport i tako je sve do danas. Srbija i Crna Gora je član FITA-e od 1965. godine.

 

U Crnoj Gori je prvi streličarski klub osnovan u Podgorici 2006 godine, pod imenom SK "Podgorica" (Streličarski klub Podgorica). Taj je klub bio rasadnik streličarstva u Crnoj Gori. Osnivali su se klubovi u mnogim gradovima širom Crne Gore; poneki su prestali s radom a danas aktivni nastavljaju širenje streličarskog sporta.
Formiranjem Streličarskog Saveza Crne Gore 2006 godine počinje jedna nova stranica u istoriji streličarstva Crne Gore. Na čelu SSCG nalaze se ozbiljni i odgovorni ljudi koji na pravi način rukovode njime i donose ispravne odluke. SSCG je dobio probno članstvo u FITI (Svjetskoj streličarskoj organizaciji). Trenutno u Crnoj Gori postoji 5 streličarskih klubova a u pripremi su još 2. U skorijem periodu trebalo bi da dođe do značajnih pomaka na polju streličarstva kod nas...

 

             nastaviće se...